Jak mówi założyciel firmy, były piłkarz, technologia opracowana przez Q-LAC Sport Science ma szansę przyjąć się w profesjonalnym i wyczynowym sporcie. Pozwali zawodnikom skuteczniej przygotowywać się do meczów i zawodów.

– Zmienność natlenienia mięśni i stężenie kwasu mlekowego badamy po to, żeby móc analizować, jak mięśnie i organizm danego zawodnika reagują na wysiłek. Jeżeli mamy tę informację w czasie rzeczywistym, to jesteśmy w stanie z dużą dokładnością powiedzieć zawodnikowi, czy powinien pracować intensywniej, czy mniej intensywnie, czy powinien biec szybciej, czy wolniej. Dodatkowo, gromadząc te dane na przestrzeni kilku czy kilkunastu treningów, możemy mu powiedzieć, czy jest przemęczony po poprzedniej jednostce treningowej, po poprzednim meczu albo zawodach. Tak więc analizując te dwa parametry, jesteśmy w stanie wyciągać wiele cennych informacji na temat optymalizacji treningu i aktualnej kondycji danego zawodnika – wyjaśnia Mateusz Delikat, założyciel i prezes Q-LAC Sport Science.

Start-up stworzył taki właśnie sensor, który w połączeniu z odpowiednim oprogramowaniem bezinwazyjnie mierzy zmienność natlenienia mięśni i stężenia kwasu mlekowego. Urządzenie wykorzystuje spektroskopię w bliskiej podczerwieni. Takie dane nie tylko odzwierciedlają faktyczną kondycję mięśni, ale pozwalają też na bieżąco optymalizować pod tym kątem trening.

– Dodatkowo wiele osób zna swoje plany treningowe, które są planowane przykładowo na miesiąc wprzód. My, analizując w czasie rzeczywistym pracę mięśni, jesteśmy w stanie powiedzieć, czy te plany treningowe są efektywne, czy być może należy je zmodyfikować

– mówi Mateusz Delikat.

W profesjonalnym sporcie pomiar natlenienia i stężenia kwasu mlekowego w mięśniach nie jest niczym nowym. Do tej pory potrzebna była w tym celu próbka krwi. Zaletą rozwiązania Q-LAC jest możliwość przeniesienia tych pomiarów poza laboratorium.

– Do tej pory analiza zmienności natlenienia była przeprowadzana za pomocą aparatów wielkości dużego komputera, które były przypięte kablami do ciała. Natomiast kwas mlekowy mierzy się, pobierając zawodnikowi co kilka minut próbki krwi. W ten sposób poznaje się profil wydolnościowy danej osoby i na tej podstawie optymalizuje trening. Natomiast my ten aparat wielkości dużego komputera zmniejszamy do małego sensora wielkości zegarka, pozwalamy go zabrać do lasu albo w ulubioną trasę rowerową i uzyskiwać takie informacje w czasie rzeczywistym – wyjaśnia założyciel Q-LAC.

Specjalny sensor, który analizuje pracę mięśni, jest wygodny i dość prosty w obsłudze.  Trzeba go umieścić na 1/3 wysokości bocznej albo środkowej głowy mięśnia czworogłowego. Pomiar trwa 60 s.

– We współpracy z jedną z Akademii Wychowania Fizycznego wykazaliśmy, że zdolność do rzetelnego wskazywania pomiarów w odniesieniu do stężenia kwasu mlekowego wynosi 88 proc. Tak więc to rozwiązanie nie jest aż tak dokładne jak pomiary z krwi. Natomiast dla 90 proc. sportowców jest to informacja wystarczająca na tyle, aby nie musieli już nakłuwać palców

– mówi Mateusz Delikat.

Sensor stworzony przez Q-LAC Sport Science powinien znaleźć zastosowanie się nie tylko w amatorskim sporcie, ale przede wszystkim w profesjonalnym i wyczynowym, w dyscyplinach takich jak piłka nożna, kolarstwo, biegi czy sporty siłowe.

– Analiza z powszechnie znanych zegarków opiera się na pomiarach tętna. Jeżeli zacząłbym się teraz mocno stresować, to tętno mi podskoczy, ale nie jest to w żaden sposób skorelowane z tym, czy uprawiam sport, ani z intensywnością treningu. Na tętno wpływa też szereg innych czynników, jak np. temperatura powietrza i niewyspanie. Dlatego analiza tego parametru podczas treningu ma liczne ograniczenia. Jeśli natomiast zanalizujemy to, co bezpośrednio dzieje się w mięśniach – czyli zmienność natlenienia mięśni, która jest bezpośrednio skorelowana ze stężeniem kwasu mlekowego – możemy być znacznie dokładniejsi niż w przypadku popularnych zegarków – wskazuje prezes Q-LAC.

Źródło: materiały prasowe agencja Newseria

Artykuł Kondycja mięśni pod lupą pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Długofalowy wpływ diety LCHF

Badanie trwało blisko 12 lat i dotyczyło nawyków żywieniowych ponad 1,5 tys. osób. Autorzy badania analizowali dane z brytyjskiego rejestru UK Biobank. Tak zidentyfikowali 305 osób, których deklarowany w specjalnym, 24-godzinnym kwestionariuszu sposób odżywiania się spełniał definicję diety niskowęglowodanowej i wysokotłuszczowej (ang. low carb high fat, LCHF). To znaczy, że nie więcej niż 25 proc. dziennej liczby kalorii pochodziło z węglowodanów, a ponad 45 proc. z tłuszczu. Autorzy badania określili taką dietę jako dietę tzw. keto-podobną (dla porównania, w diecie ketogenicznej ilość spożywanych dziennie tłuszczów w stosunku do białek i węglowodanów wynosi najczęściej 4:1 lub 3:1).

Uczestnicy zostali następnie dopasowani pod względem wieku i płci do 1220 osób, które deklarowały tzw. standardową dietę. Średni wiek badanej populacji wynosił 54 lata, 73 proc. stanowiły kobiety, a średni wskaźnik masy ciała (BMI) wynosił 27,7 dla osób stosujących dietę typu LCHF i 26,7 dla uczestników na diecie standardowej.

Po średnio 11,8 latach obserwacji naukowcy odkryli, że uczestnicy stosujący dietę z niską zawartości węglowodanów, a wysoką tłuszczów mieli wyższe stężenie cholesterolu LDL, potocznie zwanego „złym”, w porównaniu z osobami stosującymi standardową dietę (3,80 vs. 3,64 mmol/l), a także wyższe stężenie apolipoproteiny B (apoB): 1,09 vs. 1,04 g/l).

– Drugorzędowym punktem końcowym było zbadanie częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych na tle miażdżycowym w obu obserwowanych grupach. Okazało się, że w grupie stosującej dietę typu LCHF stało się to udziałem 9,8 proc. osób, a w drugiej grupie 4,3 proc. To znaczy, że ryzyko zawału czy udaru było ponaddwukrotnie zwiększone u osób, które stosowały dietę niskowęglowodanową i wysokotłuszczową

– mówi prof. Maciej Banach, kardiolog, który brał udział w amerykańskim kongresie.

Ograniczenia metodologiczne badania

Ogłaszając wyniki badania autorzy zwrócili uwagę na jego ograniczenia. Po pierwsze, sposób odżywiania się był deklarowany przez samych uczestników. Po drugie, dane na ten temat były zgłaszane jednorazowo. Naukowcy przyznali również, że nie wszyscy reagują na dietę LCHF w ten sam sposób. Dlatego w kolejnych krokach spróbują zidentyfikować określone cechy lub markery genetyczne, które mogą przewidzieć, jak ktoś zareaguje na taki sposób odżywiania się.

Zagrożenia diet redukcyjnych

– Mimo pewnych ograniczeń metodologicznych jest to bardzo ważne badanie. Bo pokazuje, że modna dieta restrykcyjna o niskiej zawartości węglowodanów, a wysokiej tłuszczów, która jest de facto formą diety ketogenicznej, jest szkodliwa dla układu sercowo-naczyniowego. Owszem, znajduje ona pewne zastosowanie w medycynie, np. w leczeniu dzieci z padaczką czy u pacjentów z otyłością czy cukrzycą, ale tylko pod kontrolą lekarza i/lub dietetyka. Stosowanie jej na własną rękę, bo taka jest akurat moda, bo chcemy szybko schudnąć, może mieć katastrofalne skutki dla zdrowia – nie ma wątpliwości prof. Maciej Banach.

Doniesienia z kongresu ACC 2023 pokrywają się z wynikami prac naukowych prof. Banacha. Już w 2018 r. na łamach prestiżowego „European Heart Journal” ogłosił on wyniki swojego badania. Pokazywało ono, że dieta z ograniczeniem węglowodanów może przynieść pozytywne skutki, ale pod warunkiem, że jest stosowana nie dłużej niż 24 miesiące. Jednak dłuższa, bo trwająca ponad 6 lat obserwacja osób odżywiających się w ten sposób, przyniosła już alarmujące wnioski. Dieta z niską i bardzo niską zawartością węglowodanów (poniżej 215 g/dobę) zwiększała o 32 proc. śmiertelność całkowitą wśród uczestników, o 36 proc. ryzyko zgonu z powodu nowotworów i o 50 proc. śmiertelność na skutek chorób sercowo-naczyniowych.

Źródło: opracowano na podstawie materiałów prasowych Pulsmedycyny.pl/Ewa Kurzyńska

Artykuł Dieta keto-podobna zwiększa ryzyko chorób serca i naczyń? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Jak wygląda sytuacja, jeśli chodzi o regulacje prawne dotyczące trenerów personalnych i instruktorów fitness w Polsce i na świecie?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Od wejścia w życie ustawy o sporcie z dnia 25 czerwca 2010 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 1133 z późn. zm.) zawód instruktora rekreacji ruchowej przestał być regulowany od 16 października 2010 r.

Nie istnieją przepisy dotyczące zasad, warunków i trybu uzyskiwania uprawnień instruktora rekreacji ruchowej ani określające, do czego uprawniony jest instruktor rekreacji ruchowej. Taka sytuacja powoduje, że nie można weryfikować odpowiedniego przygotowania instruktorów i trenerów personalnych do wykonywania zawodu w odniesieniu do regulacji prawnych.

Obie profesje należą do grupy zawodów, których wykonywanie nie jest uzależnione od posiadania konkretnego wykształcenia czy uzyskania oceny pozytywnej na państwowym egzaminie. Taki stan rzeczy ma również znaczenie, jeśli chodzi o kształtowanie sytuacji na rynku. Uwolnienie zawodów naturalnie powoduje wzrost liczby specjalistów wykonujących daną profesję, a większa konkurencja wymusza również zwiększenie jakości świadczonych usług i konieczność walki o klienta. Z każdym rokiem wśród klientów wzrasta świadomość roli usług świadczonych przez trenerów i instruktorów, co jest dobrym prognostykiem dla konieczności dbania o jakość i odpowiednie przygotowanie do wykonywania zawodu albo rozwoju w profesji trenerów i instruktorów fitness.

Jak można przeczytać na stronie Ministerstwa Sportu i Turystyki*, od 2013 r. nie przeprowadza się już prawnej procedury uznawania zagranicznych dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień do prowadzenia zajęć w sporcie jako trener lub instruktor (zarówno z krajów UE jak i pozostałych krajów świata). O zatrudnieniu takiej osoby decyduje wyłącznie pracodawca.
To oznacza, że przyszły pracodawca, tym bardziej powinien wnikliwie analizować certyfikaty oraz kompetencje swoich trenerów, jeśli zależy mu na bezpieczeństwie i jakości świadczonych usług.

Natomiast osoba, która marzy, aby zostać w Polsce trenerem lub instruktorem powinna świadomie wybrać placówkę, której powierzy swoją przyszłą edukację. Szkoleń i kursów instruktora fitness i trenera personalnego jest w Polsce bardzo dużo. Przyszli kursanci mają do wyboru kursy stacjonarne lub online, w różnym wymiarze godzin.

Pamiętajmy, że osoby, które zapisują się na szkolenie, są na różnych poziomach świadomości treningowej, poziomie wytrenowania i wiedzy, w jaki sposób pracować z podopiecznym w klubie fitness, czy na sali jako instruktor fitness. Wymaga to świadomości w wyborze, co będzie dobre, aby przygotować fundamenty do pracy z drugim człowiekiem.

Zdajemy sobie sprawę, jak bardzo może czuć się zagubiona osoba, która jest na początku drogi i staje przed wyborem szkoły, w której chce zrobić kursy. Często spotykamy się z zapytaniami: „ Czy muszę mieć już jakieś kwalifikacje, aby zacząć ten kurs?”, „ Co daje certyfikacja/akredytacja naszej placówki?”. Odpowiadamy na wszystkie pojawiające się wątpliwości, gdyż zdajemy sobie sprawę, że prawne regulacje zawodu trenera nie są ciągle jasne i oczywiste dla wszystkich. Warto wiedzieć, że w Polsce programy kursów trenera personalnego, instruktora fitness nie są w żaden sposób weryfikowane przez Ministerstwo Sportu. Podobnie wygląda to w innych krajach UE, ponieważ kraje UE chcą dać dostęp do szerokiej dostępności do tego zawodu, aby walczyć m.in. z otyłością.

Co jest zatem kluczowe, jeśli chodzi o dobre przygotowanie do pracy w zawodzie trenera personalnego? Jaki rodzaj edukacji, certyfikacji, kursów doszkalających powinien dobrze zabezpieczyć kandydata do pracy z klientami?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Przy wyborze kursów należy sugerować się kadrą szkoleniowców. W końcu to właśnie oni są ekspertami, którzy mają podzielić się swoją wiedzą w tym zawodzie. Bardzo ważny jest także program szkoleń – co zawiera, jakie ma moduły – czy na przykład ma istotne podstawy, takie jak moduł z anatomii, fizjologii wysiłku? Ważne, aby zwrócić uwagę na ilość godzin całego kursu, ile tak naprawdę nauki oferuje dana placówka szkoleniowa. Ile jednostek godzinowych – w tym, zarówno zajęć teoretycznych, jak i praktycznych? Czy warunkiem zaliczenia jest odbycie praktyk?
Opiekuję się Akademią Zdrofit i mam przyjemność bezpośredniego, często pierwszego kontaktu z naszym przyszłym kandydatem na szkolenie, czy kurs. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że bardzo często pojawiają się pytania, wątpliwości: „ Czy ja się nadaję/ czy dam radę?” Podkreślam w odpowiedzi na takie pytanie, że jeśli ktoś ma serce do sportu i to jego pasja oraz czuje, że ten zawód pozwoli mu się realizować, to jak najbardziej kurs jest dla niego. O resztę zadbamy podczas szkoleń, a potem kluczową weryfikacją będzie egzamin końcowy i skuteczność w pozyskiwaniu i utrzymaniu klientów.
Pamiętajmy, że to zadaniem placówki szkoleniowej jest dobrać odpowiednią kadrę ekspertów, monitorować program kursów i w razie konieczności zmieniać i dostosowywać go do ewoluującego się rynku fitness. Ważne, aby kursanci podczas trwania kursu czuli się komfortowo, mieli pewność, że szkoleniowiec podzieli się z nimi swoją wiedzą, ale też swoimi doświadczeniami z pracy z podopiecznymi w klubie fitness. W naszej Akademii obecnie „duże kursy”, czyli kurs trenera personalnego, kurs instruktora fitness i kurs pilates prowadzimy stacjonarnie w największych miastach w Polsce. Nasz program przygotowuje do pracy, wymagamy karty praktyk od kursantów, aby zbierali doświadczenie. Każdy kurs kończy się egzaminem teoretycznym i praktycznym. Pamiętajmy, że kurs, tak naprawdę, jest początkiem drogi. Pierwszym fundamentem do dalszej kariery w tym zawodzie. Największym ryzykiem jest wpadnięcie w pułapkę myślenia typu „ Teraz to już wszystko wiem i nie muszę się dalej szkolić”. Placówki szkoleniowe oferują cały wachlarz szkoleń doszkalających, aby osoby z uprawnieniami trenera, czy instruktora mogły zacząć edukację
w wybranych przez siebie specjalizacjach i poszerzać swoją wiedzę i umiejętności. Ważne jest, aby nie tracić ciekawości do dalszej edukacji. Wiemy, że to zawody, w których zawsze można poszerzać zakres swojej wiedzy, szukać nowych rozwiązań i co najważniejsze być
na bieżąco z nowościami z rynku fitness.

Jakie rodzaje certyfikatów funkcjonują w Polsce i jakie jest ich rzeczywiste znaczenie w naszym kraju i na świecie?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Główne szkolenia w Akademii Zdrofit, czyli kursy instruktora fitness, instruktora pilates oraz trenera otrzymały międzynarodową akredytacje REPs. Co daje nam taka akredytacja? Szkolenie umożliwia rozszerzenie końcowego dyplomu o międzynarodową legitymację trenerską REPs Polska z poziomu trener personalny (EQF Level 4). Obejmuje on pracę z klientem indywidualnym, nieposiadającym zdiagnozowanych obciążeń chorobowych. Trener personalny tworzy programy treningowe dla wszystkich grup wiekowych i w każdym stopniu doświadczenia. Trener ściśle współpracuje z dietetykiem i fizjoterapeutą, biorąc pełną odpowiedzialność za prowadzenie swoich klientów.

Akredytacja oznacza sprawdzenie przez komisję REP’s czy dana placówka szkoleniowa spełnia wymogi ICREPs, tzn. czy posiada odpowiednią kadrę szkoleniową, materiały szkoleniowe, miejsca przeprowadzania kursów, w jaki sposób przeprowadza egzaminy – wszystko to, co ma bezpośredni wpływ na jakość pracy instruktora kończącego kurs w danej placówce.

Jeżeli placówka spełnia te wymogi, to otrzymuje akredytację, czyli swego rodzaju “certyfikat jakości” ICREPs. Posiadanie akredytacji REPs Polska jest potwierdzeniem, że prowadzone przez placówki szkolenia, a tym samym ukończone przez instruktorów kursy, spełniają światowe wymogi, a uzyskane dyplomy honorowane są we wszystkich krajach członkowskich. Kraje członkowskie REPs to: Australia, Kanada, Indie, Iran, Irlandia, Nowa Zelandia, Polska, Republika, Południowej Afryki, Hiszpania, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Stany Zjednoczone.

Czym powinien kierować się przyszły uczestnik szkoleń, jeśli chodzi o wybór kursów, żeby zdobyć gruntowne przygotowanie do wykonywania zawodu?

Podkreślę raz jeszcze,  ogromnie znaczenie ma, kto będzie naszym nauczycielem. Komu powierzamy przekazanie swojej wiedzy i doświadczenia. Warto sprawdzić, jaki staż w tym zawodzie ma szkoleniowiec. Co oferuje nam dany kurs – jaki jest program, ile jest modułów, czego będę się tam uczyć i na ile dokładnie? Czy placówka wymaga sprawdzianu dla naszej wiedzy po zakończonym kursie w postaci egzaminów i na czym polegają te egzaminy? Czy jest to egzamin praktyczny, czy również teoretyczny? Czy wymagana jest karta praktyk uczestnika zajęć?

Ale pamiętajmy, taki kurs jest początkiem. Ma zasiać w nas ciekawość
do dalszej nauki. Wyzwolić w nas decyzję w czym chcemy się specjalizować. Później potrzebujemy nabierać już we własnym zakresie doświadczenia i praktyki, ale również dalszej edukacji i poszerzania swojej wiedzy. Będziemy pracować i odpowiadać za zdrowie i formę drugiej osoby, która nam zaufa i będzie liczyła, że ze swoim trenerem osiągnie wymarzony cel, czy podoła wyzwaniom.

Na początku potrzebna jest dyscyplina, chęci do nauki i poszerzania wiedzy, czytanie artykułów sportowych, książek, pasja do sportu i kursy, które pozwolą nam rozpocząć przygodę z tym zawodem. Doświadczenie przyjdzie z czasem.

Co jest najważniejsze dla Akademii Zdrofit, jeśli chodzi o opracowywanie szkoleń i kursów? W jaki sposób przygotowują one przyszłych trenerów, instruktorów do pracy? W czym się różnią od innych placówek na rynku polskim?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Akademia Zdrofit bardzo dba o dobór ekspertów. Chcemy, aby nasza placówka szkoleniowa kojarzona była z merytoryką, wiedzą, doświadczeniem szkoleniowców, dlatego współpracujemy ze sprawdzonymi, doświadczonymi nauczycielami, ekspertami w swoich dziedzinach. W tym celu również powołaliśmy Radę Programową, która ma czuwać nad standardami szkoleń i kursów oraz metodyką ich przeprowadzania. Niektórzy z naszych szkoleniowców mieli duży wpływ na kształtowanie polskiego rynku fitness, w tym również rynku szkoleniowego. Wśród nich są również wykładowcy akademiccy, twórcy wielu programów szkoleniowych dla instruktorów fitness i trenerów.

Jeśli chodzi o program kursów, to stawiamy na kursy obszerne, liczące po 120 godzin. Kurs trenera personalnego podzielony jest na kilka modułów jak np.: anatomia, fizjologia, podstawy teoretyczne treningu, rodzaje ćwiczeń, metody treningowe, stretching i potreningowa relaksacja, kontuzje, podstawy treningu funkcjonalnego, żywienie i suplementacja w treningu, adaptacje, planowanie, programowanie i przeprowadzanie treningu personalnego, a także marketing trenera personalnego. Stawiamy na standaryzację poziomu kursów w całej Polsce.

Kurs w Warszawie ma taki sam program, jak np. w Sopocie, Poznaniu, czy Łodzi. Każdy moduł prowadzi ekspert w swojej dziedzinie. Jeśli chodzi o kurs instruktora fitness, to składają się na niego cztery główne moduły: wzmacnianie, step i choreografia, body&mind
i anatomia. Podczas trwania kursów nasza placówka prosi o wypełnienie karty praktyk,
jako uczestnik grupowych zajęć fitness. Na kursie trenerskim jest to 10 godzina a na instruktorskim – 20. Kursanci uczestniczą w zajęciach fitness, zanim sami je poprowadzą, aby nabierali jak najwięcej praktyki. Nasi szkoleniowcy podczas kursu instruktora fitness jednogłośnie podkreślają, że ważne są zdobyte podczas szkolenia umiejętności, poukładanie wiedzy, ale również „wyskakanie” swoich godzin na sali fitness, co buduje doświadczenie, ale także technikę.

Kursy kończą się egzaminami. Egzamin teoretyczny jest online, jest to test wyboru w określonym czasie. Dotyczy wiedzy z anatomii i ze znajomości zawodu. Wynik egzaminów teoretycznych jest wysyłany po skończonym teście do kursanta, do naszej placówki i do REPs. Egzamin praktyczny natomiast jest zdawany stacjonarnie w klubie, w którym odbywał się kurs. Obecna jest komisja egzaminacyjna, w której skład wchodzą szkoleniowcy prowadzący kurs. Jeśli kursant zaliczy oba etapy egzaminu, otrzymuje certyfikaty w języku polskim i w języku angielskim.

Na tle innych szkół wyróżniają nas możliwości dotyczące pracy w zawodzie i potencjał rozwoju. Każda osoba, która ukończy nasze kursy, zda egzamin teoretyczny i praktyczny, a także dostarczy kartę praktyk ma możliwość wypełnienia testu kompetencji miękkich. Taki test jest później przekazywany do zespołu HR, które kontaktują się z absolwentem bezpośrednio i zapraszają do rozmowy kwalifikacyjnej na stanowisko instruktora zajęć grupowych lub trenera. Akademia Zdrofit jest częścią Benefit Systems Odział Fitness, do którego należy 170 klubów fitness na terenie Polski. To ogromny potencjał dla szukających pracy.

Na ile ważne dla klubów fitness i innych placówek zatrudniających trenerów i instruktorów ważne są ukończone szkolenia, dyplomy i certyfikaty? Na ile pracodawcy weryfikują to zatrudniając kadrę trenersko-instruktorską?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Praca trenera lub instruktora to praca z drugim człowiekiem, za co ponosimy odpowiedzialność – za jego bezpieczeństwo, częściowo również mamy wpływ na efekty, rezultaty ćwiczeń i dobre samopoczucie.
Każdy pracodawca sam odpowiada za weryfikację i dobór kadry. W naszych klubach stawiamy na bezpieczeństwo, jakość i doświadczenie członków zespołu, ale również dajemy szansę do rozpoczęcia kariery początkującym osobom. Podstawą jest weryfikacja umiejętności udokumentowanych certyfikatami, ale również sprawdzamy umiejętności praktyczne. Osoba, która chce rozpocząć pracę w jednej z sieci naszych klubów, zostaje zaproszona na rozmowę/ casting, gdzie bardzo często prowadzi fragment zajęć fitness,
aby manager fitness mógł zweryfikować jej rzeczywiste umiejętności. To właśnie managera fitness odpowiada za jakość, standardy prowadzenia zajęć i audytuje zajęcia prowadzone przez instruktorów.

Co stanowi największą szansę, jeśli chodzi o przyszłość zawodu trenera, a co może stanowić zagrożenie? Jakie zmiany i trendy zauważasz na szkoleniowym rynku polskim?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Zawód trenera w Polsce cały czas cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Widzimy to obserwując rosnącą z każdym kwartałem liczbę uczestników naszych kursów. Po pandemii ludzie zaczęli wracać do klubów fitness, aby realizować swoje treningi. Coraz więcej osób szuka swojego trenera lub wybiera zajęcia fitness, aby mieć profesjonalne wsparcie osoby, która będzie monitorowała ich rezultaty i pomagała w osiągnieciu określonych celów treningowych. Rosnąca liczba klubów również sprzyja rozwojowi w tym zawodzie.

Coraz więcej osób z innych branż zmienia zawód i zapisuje się na kursy. Od tego roku obserwujemy duży napływ kursantów z Ukrainy, którzy chcą spróbować swoich sił w tym zawodzie. Widzimy także ogromne zainteresowanie szkoleniami specjalistycznymi jak np.: “Techniki Oddechowe” z Piotrem Menciną, czy kurs “High Heels” z Patrykiem Rożnieckim. To właśnie w okresie letnim tego roku przeszkoliliśmy ponad 50 nowych Instruktorów High Heels, a jesienią wprowadziliśmy te zajęcia do klubów. Wieloletni i doświadczeni instruktorzy fitness, czy trenerzy szukają nowych bodźców do swojej edukacji.

Sama byłam ponad 12 lat instruktorem zajęć fitness i trenerem personalnym. Czułam ogromną odpowiedzialność, kiedy pracowałam z drugim człowiekiem, który mi ufał. Sama dla siebie i dla moich podopiecznych chciałam podnosić swoje umiejętności trenerskie. Chciałam dbać o jakość świadczonych przeze mnie usług. Należy pamiętać również o rosnącej konkurencji i popularności tego zawodu, więc warto dbać o swój wyróżnik/ specjalizacje w tym zawodzie.

Pamiętam zdanie z artykułu Patryka Tomaszewskiego i Tomasza Kostro, którzy są naszymi szkoleniowcami, którzy podkreślili, że jest to zawód z misją i ja się z tym absolutnie zgadzam. Nasze społeczeństwo ma również coraz większą świadomość zdrowego stylu życia, co mnie niezwykle cieszy i jest dobrym prognostykiem dla rynku fitness.

O autorce

Natalia Lotko – Wołoszyk – instruktor fitness i trener personalnym z 12-letnim doświadczeniem. Od 1,5 roku koordynuje działania Akademii Zdrofit. Ze sportem związana od dziecka – fitness, jazda konna, narty. Wierzy, że to sport kształtuje nasz charakter.

Źródła:
*https://www.gov.pl/web/sport/deregulacja-zawodu-instruktora-i-trenera
https://eose.org/ressource/ehfa-european-health-and-fitness-association/
https://repspolska.pl/akredytacja-placowek-szkoleniowych

Artykuł powstał przy współpracy z Akademią Zdrofit
Fot. Ania Powałowska-Górska

Artykuł Edukacja trenera personalnego i instruktora w Polsce – uprawnienia, wybór szkoleń, rozwój pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Czy Polacy są niereformowalni i uważają, że rozwiązaniem ich problemów z bólem i przykurczami jest tylko wizyta u fizjoterapeuty, a nie trening? Jak widzisz jako fizjoterapeuta swoją rolę w edukowaniu ludzi i zarażaniu ich ruchem?

Piotr Napora: ‒ Zdecydowanie uważam, że wizyta u fizjoterapeuty, jak i obecność w klubie czy na siłowni, powinna iść ze sobą w parze. Faktycznie w okresie pandemii aktywność fizyczna Polaków zdecydowanie spadła. Z wiadomych powodów. Było to związane z obawami przed zarażeniem lub też w związku z przejściowym zamknięciem obiektów. Gabinety rehabilitacji w tamtym czasie były otwarte i można było korzystać z usług fizjoterapeuty.

Potrzebujących pojawiło się wtedy zdecydowanie więcej. Ludzie przestali się ruszać, siedzieli w domu, zmniejszyła się ich aktywność fizyczna, a zwiększyła się ilość stresu. W efekcie wiele osób zaczęło szukać pomocy u fizjoterapeutów. Gros osób uważa, że
fizjoterapeuta rozwiąże problemy z układem ruchu bez konieczności włożenia wysiłku z ich strony. Wielokrotnie jest to związane z ilością obowiązków, jakie ludzie mają na co dzień, i brak regularnej aktywności fizycznej tłumaczą brakiem czasu. Rolą fizjoterapeuty na pewno powinno być promowanie aktywności, zachęcanie do udziału w zajęciach sportowych, ale też edukowanie ludzi, że wizyta u fizjoterapeuty powinna być tak samo regularna w ce –
lach profilaktyki, jak wizyta u stomatologa.

Konstancin od lat kojarzony jest z „naprawianiem” układu ruchu człowieka. Oprócz STOCER-a, CKR-u, mamy już kilka miejsc, gdzie w warunkach bardziej kameralnych można oddać się w ręce fachowca. Jak oceniasz po dwóch miesiącach szanse na dłuższe zadomowienie się gabinetu na lokalnym rynku?

Jeśli chcesz przeczytać ciąg dalszy rozmowy, zapraszamy do czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Artykuł RehaPoint: Fizjoterapeuta jak stomatolog pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Według wyników ankiety* przeprowadzonej przez Benefit Systems Oddział Fitness na grupie 1246 użytkowników, najważniejszą rolą trenera w klubie fitness jest korekta podczas wykonywania ćwiczeń (61,8 proc.). Następnie ankietowani wskazywali na informacje dotyczące działania sprzętu (18,4 proc.), ustalenie planu treningowego (7,6 proc.), motywację (6,6 proc.) i edukację z zakresu prowadzenia zdrowego stylu życia (3,3 proc.). Te oczekiwania wobec trenerów dotyczą uświadomionych i związanych z merytoryką treningową potrzeb klientów.

Rolą trenera personalnego jest wyznaczenie drogi, którą powinien podążać podopieczny, aby mógł realizować swoje potrzeby, towarzyszenie mu podczas tej drogi oraz edukacja.

– Trener powinien być zarówno nauczycielem, jak i motywatorem. Obie role przenikają
się w tym zawodzie wzajemnie. Nauczycielem, bo edukuje w kwestii szeroko pojętej
kultury fizycznej. Motywatorem dlatego, że wiele osób potrzebuje wsparcia z zewnątrz
i zachęty do treningu. Często zdarza mi się słyszeć: „Gdybyśmy nie byli umówieni, to
bym nie przyszedł” lub „Fajnie, że napisałeś, żeby się spotkać”, „Dobrze, że mnie zmotywowałeś do przyjścia do klubu”.

To, jak ważna jest obecność i rola trenera widać u klientów, którzy zaczynają swoją
przygodę z treningiem od zakupu planów treningowych czy kursów online bez trenera. Wiemy, że kupują taki kurs i często nigdy go nie kończą, bo nie znają podstaw, nie są w stanie sami przenieść rozpisanego treningu na siłownię czy zorganizować sobie czasu na trening. W przypadku treningu z trenerem zwykle wygląda to tak, że nawet jeśli nie mamy siły czy motywacji do treningu, idziemy, bo jesteśmy umówieniu, nie chcemy zawieść drugiej osoby, wiemy, że czeka na nas ktoś, kto poświęci nam czas, przypilnuje, zmotywuje.

Trener w roli dietetyka ‒ czy i w jakich wypadkach jest to uzasadnione?

– To zależy. z jakim klientem mamy do czynienia. Jeśli klientem jest w pełni zdrowa osoba, której celem jest wzrost masy mięśniowej lub redukcja tkanki tłuszczowej, to nie widzę problemu w dawaniu wskazówek dietetycznych. Każdy trener personalny powinien znać podstawowe zasady dotyczące żywienia i suplementacji. Drobne wskazówki czego unikać, bądź co dodać do diety mogą tylko poprawić efekty treningowe.

W sytuacji, w której klient ma problemy zdrowotne, trener personalny powinien odesłać taką osobę do dietetyka, bo wykracza to poza jego kompetencje. Nie można być dobrym we wszystkim, bo są to obszerne dziedziny. Dobrym rozwiązaniem jest znalezienie dietetyka, z którym nawiążemy współpracę i będziemy działać ma zasadzie wymiany klientów. Jest to profesjonalne i korzystne dla obu stron. Na pewno indywidualny plan treningowy połączony z odpowiednim planem żywieniowym, da szybsze i pożądane efekty.

Gdzie kończy się rola trenera? W pracy trenera z podopiecznymi często pojawiają się aspekty psychologiczne ‒ w jaki sposób nie przekroczyć cienkiej granicy i nie wejść w rolę psychoterapeuty, jeśli nie ma ku temu kompetencji?

Jeśli chcesz przeczytać ciąg dalszy rozmowy z Michałem Kaczmarkiem, zapraszamy do czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Artykuł Trener personalny – coach, motywator, nauczyciel czy opiekun? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

„Nie cykorz, siostro. Bój się i rób. Ćwicz się w wypowiadaniu swojego zdania. Ćwicz się w mówieniu o sobie dobrze. Za jakiś czas przekonasz się, że boisz się mniej. (…) kiedy zaczniesz inaczej działać, twoja opinia o sobie samej dopasuje się do tego, kogo w sobie zobaczysz. Kobietę, która spokojnie wypowiada swoje zdanie, a nie siedzącą w kącie dziewczynkę. Mamy swoje wady i swoje osiągnięcia. Elizabeth Roosevelt powiedziała, że zyskujemy odwagę za każdym razem, kiedy patrzymy w oczy naszemu lękowi. Boisz się i robisz – podnosisz rękę na zebraniu, siadasz za kierownicą samochodu w zimową noc,
zapisujesz pierwszymi znakami białą stronę edytora tekstu. Każda z tych małych rzeczy buduje to, kim jesteś, Dorosłą za sterami”. To cytat z jednej z moich ulubionych książek – „Czuła przewodniczka” Natalii de Barbaro.

Moją misją jest zdrowie, aktywność fizyczna i witalność do późnych lat. Tym inspiruję i motywuję w mojej pracy. Jest niezliczona ilość badań, które potwierdzają wpływ umysłu na ciało i ciała na umysł.

Jestem trenerem i coachem i obserwuję, jak trudno ludziom wyjść z chronicznego bólu i dokonać głębokiej zmiany. Ciało pokazuje nam na różne sposoby, co dzieje się w środku. Zazwyczaj najpierw boli szyja, bark, kręgosłup, brzuch. Dochodzi do tego chroniczne zmęczenie, rozdrażnienie, niepokój, smutek, kłopoty ze snem i bóle głowy.

Praca przez samo ciało nie przynosi pełnego efektu. Podobnie jest z pracą przez sam
umysł. Dlatego, żeby naprawić ciało, trzeba naprawiać umysł. Ruch jest na to doskonałą
receptą. Właściwy, dobry ruch uwolni napięcia, rozluźni, ale też wzmocni, zbuduje odporność, doda pewności siebie. Ciało wie, czego potrzebuje i co jest dla niego najlepsze. Wysyła nam sygnały. Warto je uważnie obserwować. Ciało ma pamięć. Są w nim
zapisane wszystkie emocje i napięcia. Ciało jest cudem i właściwie zaopiekowane można
naprawić, wyciszyć, wyleczyć. Temu oddaję się z wielką czułością i pasją codziennie
w swojej pracy.

Jeśli chcesz przeczytać ciąg dalszy artykułu, zapraszamy do czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Artykuł Marzena Majer: Ciało i umysł to przyjaciele pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Według różnych badań „na pudełkach” regularnie jest od kilku do kilkudziesięciu procent Polaków.
– Polska jest bardzo specyficznym rynkiem, jeśli chodzi o rozwój firm cateringu dietetycznego. Jest ich naprawdę bardzo dużo, chyba najwięcej na tle rynków całej Europy, jeśli nie całego świata. To pokazuje, jak chętnie ludzie z nich korzystają – mówi Agnieszka Tokarz z Nice To Fit You.

Jak wskazuje, coraz większa popularność diet pudełkowych i duża konkurencja na silnie rozdrobnionym rynku powodują, że firmy muszą szukać innowacji i kolejnych udogodnień w odpowiedzi na zmieniające się trendy konsumenckie.

Szacuje się, że polski rynek cateringu dietetycznego jest już wart ok. 2 mld zł i ciągle rośnie. Badanie przeprowadzone na zlecenie Kukuła Healthy Food pokazało, że na przełomie września i października ub.r. korzystało z niego 37 proc. Polaków. Średnio co piąty (21 proc.) zamawia catering regularnie, a 60 proc. okazjonalnie, chcąc np. zredukować swoją masę ciała.

Z kolei styczniowy raport porównywarki diet pudełkowych Cateromarket („Polacy na diecie. Jakie diety wybieramy i dlaczego?”) pokazał, że 29 proc. ankietowanych Polaków zastanawiało się nad przejściem na dietę pudełkową. Jednocześnie mówi, że tylko 9 proc. było na niej w momencie badania. Nie zmienia to faktu, że ostatnie lata na polskim rynku przyniosły dynamiczny wzrost popularności cateringu dietetycznego. Znaczącą rolę odegrała tutaj pandemia i lockdowny. Konsumenci po pierwsze woleli unikać wychodzenia do sklepów, po drugie, catering traktowali jako sposób na trzymanie wagi.

– Ostatnie lata to specyficzny okres, jeśli chodzi o preferencje polskich konsumentów, również w kontekście diet pudełkowych. Oni zwracają zdecydowanie większą uwagę na jakość tego, co im oferujemy i czym ich karmimy. To jakość w rozumieniu czystej etykiety, dobrego składu i oczywiście wartości odżywczej, która się plasuje na odpowiednim poziomie do indywidualnego zapotrzebowania energetycznego, ale też pochodzenie produktów – wymienia Agnieszka Tokarz.

Duża i wciąż rosnąca popularność cateringu dietetycznego na polskim rynku długofalowo może się przełożyć na przyswojenie dobrych nawyków żywieniowych i poprawę wskaźników zdrowotnych w ogóle populacji. Zwłaszcza że wśród najpopularniejszych obecnie opcji są diety prozdrowotne i wegańskie.

– Firmy cateringowe mają bardzo duże znaczenie w kontekście zmiany zachowań żywieniowych i prozdrowotnych wśród polskich konsumentów. To, co oferują w zawartości tych pudełek, przełoży się na zdrowie klientów, którzy będą te pudełka zamawiać – mówi ekspertka.

Wśród głównych powodów korzystania z diet pudełkowych jest właśnie chęć redukcji wagi i zdrowszego odżywiania lub urozmaicenia dotychczasowej diety. Zaletą tego rozwiązania jest też duża oszczędność czasu poświęcanego na gotowanie. Eksperci Cateromarketu wyliczyli, że statystyczny Polak poświęca każdego miesiąca około półtora dnia na czynności związane z przygotowywaniem posiłków (planowanie menu, logistyka, zakupy, gotowanie, sprzątanie). W skali roku daje to 18 dni.

Wśród najczęściej wymienianych kryteriów wyboru konsumenci wskazują na różnorodność menu czy możliwość personalizacji diety, np. z uwzględnieniem wykluczenia konkretnych składników. Dostawcy diet z kolei traktują te czynniki jako sposób na wyróżnienie się na rynku. Stąd m.in. pojawienie się w ofercie specjalistycznych diet np. dla osób z insulinoopornością, chorobami tarczycy, dla osób na diecie ketogenicznej czy rezygnujących z glutenu i laktozy.

Dużą popularnością wśród konsumentów cieszą się diety wegańskie oparte na roślinnych składnikach oraz zamiennikach mięsa i nabiału.

– Widzimy w ostatnich latach rosnący trend popularności naszej diety roślinnej. Zresztą jej powstanie i wdrożenie do oferty w ogóle było odpowiedzią na potrzeby rynku, bo wegan wśród polskich konsumentów przybywa. W tej chwili ta dieta cieszy się coraz większą popularnością. Nawet jeśli nie jest ona domyślnym wyborem naszych klientów, to w procesie dalszego zamawiania posiłków, przy możliwości zmiany wyboru menu, coraz częściej wybierają oni właśnie dania z diety wegańskiej – mówi Tokarz.

Jak wynika ze styczniowego badania Pyszne.pl „Polacy o kuchni wegańskiej 2022”, 63 proc. świadomie wybiera dania roślinne (z tego 3 proc. jada wyłącznie takie dania). Ponad 1/5 deklaruje, że chciałaby wprowadzić ich więcej do swojej diety, a 3 proc. przyznaje, że chciałoby przejść na dietę wegańską.

Jednocześnie 60 proc. badanych uważa, że dziś łatwiej przejść na taką dietę niż kiedykolwiek wcześniej. Z kolei z danych Nielsena przytaczanych w raporcie RoślinnieJemy „Postawy wobec diet roślinnych w kontekście zdrowia i aktywności fizycznej” wynika, że w ubiegłym roku rynek produktów roślinnych w czterech kategoriach (napoje, dania gotowe z lodówki, roślinne odpowiedniki jogurtów i pasty kanapkowe z lodówki) zanotował blisko 30-proc. wzrost w ujęciu rocznym. Dla porównania dla tradycyjnego mleka, jogurtów czy parówek dynamika oscylowała między 0,5 a 4,4 proc.

– Obserwujemy w tej chwili bardzo dynamiczny rozwój polskich start-upów i firm, które zajmują się produkcją roślinnych, wegańskich produktów. Chcemy do nich docierać, wspierać i wdrażać do naszej oferty. To jak sądzę przyniesie nam też nowych klientów – mówi Agnieszka Tokarz.

Źródło: materiały prasowe agencja Newseria
Fot. Clark Douglas/Unsplash

Artykuł Dieta pudełkowa – wzrost popularności na polskim rynku pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

14 listopada, w rocznicę urodzin odkrywcy insuliny, Fredericka Bantinga, obchodzony jest Światowy Dzień Cukrzycy. Akcję zapoczątkowała Międzynarodowa Federacja Diabetologiczna (IDF) w 1991 roku, w 70. rocznicę odkrycia hormonu. Jej celem jest zwiększenie świadomości społeczeństwa na temat przyczyn, objawów, leczenia i powikłań choroby. Wiedzę o cukrzycy propaguje ponad 200 organizacji członkowskich IDF oraz wiele innych stowarzyszeń, lekarzy i osób zajmujących się opieką medyczną.

Cukrzyca – choroba przewlekła

Insulina to hormon wydzielany przez trzustkę, który ma duże znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Kiedy proces wydzielania lub działania insuliny jest zaburzony, mamy do czynienia z cukrzycą, czyli przewlekłą chorobą metaboliczną.

Wyróżniamy 2 główne rodzaje cukrzycy: typu I i typu II. Cukrzyca typu I (insulinozależna) dotyczy 15-20% chorych. Najczęściej występuje u dzieci i ludzi młodych. Przyczyną choroby jest zniszczenie komórek beta trzustki, odpowiedzialnych za produkcję i wydzielanie insuliny. Pacjenci muszą ją więc przyjmować.

Cukrzyca typu II (insulinoniezależna) częściej dotyka osoby starsze, zwykle otyłe (ok. 80-85% wszystkich pacjentów) lub zmagające się z nadciśnieniem tętniczym. Do rozwoju cukrzycy typu II mogą doprowadzić złe nawyki żywieniowe, nadwaga, stres, zespół Cushinga i mała ilość snu.

Nieleczona cukrzyca, zarówno typu I, jak i II, może doprowadzić do groźnych dla zdrowia i życia powikłań. Według WHO choroba jest główną przyczyną ślepoty, niewydolności nerek, zawałów serca i udarów mózgu. Aby zapobiec przykrym konsekwencjom, trzeba wdrożyć odpowiednie leczenie. Duże znaczenie w walce z cukrzycą ma odpowiednie odżywianie. Dieta powinna wyrównywać stężenie glukozy we krwi, wspierać utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz wspomagać kontrolę ciśnienia tętniczego i gospodarki lipidowej – podkreśla Roksana Środa, dietetyk kliniczna MajAcademy.

Na cukrzycę może zachorować każdy. Wiele znanych osób, które można zobaczyć na okładkach gazet, zmaga się z chorobą. Prezenterzy, sportowcy, politycy, celebryci i aktorzy otwarcie mówią o życiu z cukrzycą.

Jak z cukrzycą radzą sobie gwiazdy?

Dziennikarz muzyczny, prezenter i producent radiowo-telewizyjny – Michał Figurski – długo wypierał chorobę. Niestety jego lekceważące podejście do cukrzycy doprowadziło do groźnych powikłań. Doznał wylewu krwi do mózgu, uszkodzenia wzroku i naczyń krwionośnych. Po żmudnej i bolesnej rehabilitacji oraz przeszczepach trzustki i nerek, dziennikarz diametralnie zmienił swoje podejście do choroby. Przede wszystkim postawił na zdrowe nawyki żywieniowe, które pomagają mu utrzymać dobre samopoczucie.

Dieta cukrzyka powinna opierać się na produktach o niskim indeksie glikemicznym (IG < 55). W jadłospisie nie może zabraknąć kefirów i jogurtów naturalnych, warzyw, a zwłaszcza pomidorów, sałaty, pietruszki, papryki, szpinaku czy kapusty, roślin strączkowych, zbóż, tj. płatki owsiane, kasza gryczana czy ryż brązowy, chudych mięs, ryb, cytrusów i owoców jagodowych, orzechów, nasion i pestek

– wylicza dietetyk Roksana Środa.

– Z diety należy wykluczyć m.in. wyroby cukiernicze, płatki śniadaniowe, słodzone przetwory mleczne, dojrzałe banany, gotowane ziemniaki, tłustą wołowinę czy niskiej jakości wędliny i kiełbasy – dodaje.

Olaf Lubaszenko przyznał, że w jego przypadku cukrzyca była ściśle powiązana z otyłością. Aktor usłyszał diagnozę podczas jednej ze swoich wizyt lekarskich. W walce z chorobą pomogło mu zrzucenie 80 kilogramów i radykalna zmiana nawyków żywieniowych na lepsze. Jedzenie o regularnych porach, ograniczenie alkoholu, racjonalne komponowanie posiłków, picie odpowiedniej ilości wody i pamiętanie o zdrowych tłuszczach, to tylko jedne z wielu zasad, które rządzą w kuchni aktora.

O swojej walce z cukrzycą typu I otwarcie mówi Marta Wiśniewska, czyli Mandaryna. O swojej chorobie dowiedziała się w 2003 roku, w ostatnim trymestrze ciąży z córką Fabienne. Tancerka mimo cukrzycy w pełni korzysta z życia. Jest aktywna w pracy i w domu, rozwija swoje pasje i odnosi sukcesy. Jednocześnie dba o swoje zdrowie – korzysta z pompy insulinowej, pamięta o aktywności fizycznej i stosuje się do najważniejszych zasad zdrowego odżywiania. Mandaryna o swojej codzienności z cukrzycą opowiedziała w podkaście Zdrowa Środa.

Z cukrzycą zmaga się wiele innych znanych osobistości. Polityk Lech Wałęsa, wokalista Zbigniew Hołdys, piosenkarka Paulina Ignasiak, wioślarz Michał Jeliński czy kucharz Damian Kordas to tylko niektórzy z nich. Swoim życiem pokazują, że cukrzyca to nie wyrok. Mimo choroby można spełniać swoje marzenia, realizować się zawodowo i prywatnie oraz osiągać zamierzone cele.

Źródło: materiały prasowe

Artykuł Cukrzyca – choroba XXI wieku pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Zachodzące zmiany cywilizacyjne wpływają na zmniejszenie aktywności fizycznej oraz
na niewłaściwe nawyki żywieniowe tak u dorosłych, jak i u dzieci. Siedzący tryb
życia czy spożywanie przetworzonej żywności to zachowania, które obserwują najmłodsi i na których się wzorują. Otyłość, będąca efektem zaburzenia równowagi pomiędzy ilością spożytej w pożywieniu energii a jej wydatkowaniem, rzutuje na prawidłowy rozwój, sprawność fizyczną oraz intelektualną dzieci i młodzieży, a także na ich zdrowie w późniejszym wieku. Dbanie o zdrowy styl życia i żywienie to najważniejsze działania w walce z otyłością i nadwagą.

Podstawy zdrowego odżywiania dzieci

Rozpoczynając pracę z dzieckiem z nadwagą lub otyłością powinniśmy pamiętać, że rozwiązaniem problemu nadmiernej masy ciała nie jest redukcja przyjmowanych kalorii, a zmiana jakości odżywiania. Powinna ona dotyczyć zarówno spożywanej żywności, jak i nawyków żywieniowych podopiecznego oraz osób w jego najbliższym otoczeniu. Dobrze
zbilansowana i wartościowa dieta dzieci i młodzieży składa się z lekkostrawnych źródeł białka, węglowodanów złożonych, zdrowych tłuszczów, warzyw i owoców, a także zdrowych przekąsek.

Źródłem łatwostrawnych białek w diecie dzieci otyłych powinny być m.in.: chude mięsa i wędliny, świeże ryby, jajka, a także mleko, kefiry, jogurty czy maślanki. Równie ważne są białka pochodzenia roślinnego pozyskiwane np. z roślin strączkowych, m.in. fasoli, soczewicy czy grochu. Złożonych węglowodanów dostarczają m.in.: pieczywo razowe,
kasze (gryczane, jęczmienne, jaglane), ryż basmati i makaron pełnoziarnisty, płatki zbożowe. Dieta dzieci i młodzieży z nadwagą oraz otyłością powinna zawierać ok. 500 gramów warzyw dziennie.

– Ważne jest wypracowanie nawyków, dzięki którym dla dziecka warzywa będą stanowiły nieodzowny element głównych dań – podkreśla Anna Zięba, dietetyk cateringu dietetycznego CityDiet. – Istotne jest również wprowadzenie świeżych owoców do
diety, jednak musimy mieć na uwadze, że jest to dodatek do warzyw, a nie ich zamiennik.

Zdrowy jadłospis może także zwierać słodkie przekąski, takie jak suszone owoce, pestki roślin, orzechy. Mogą znajdować się w daktylowych batonach musli czy deserach na bazie jogurtu naturalnego.

Jeśli chcesz przeczytać ciąg dalszy artykułu, zapraszamy do czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Artykuł sponsorowany

Artykuł Nadwaga lub otyłość u dzieci – jak zapobiegać? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

A dlaczego zaczynam od tego? Bo to najważniejszy aspekt mojej pracy. Bez motywacji nie ma działania, a bez działania nie ma efektów. Cóż nam z ambitnych założeń dietetycznych czy chęci pracy nad wadami postawy, skoro bez pracy nad motywacją nigdzie nie
dotrzemy. Motywacja jest zatem najważniejsza. Praca nad umiejętnościami miękkimi jest
kluczowa tak w sprzedaży, jak i w dalszych sukcesach waszej trenerskiej działalności.
Zaczynajmy zatem.

Co motywuje Anię?

Istnieją cztery filary, na których opiera się motywacja. To: cele, feedback, umiejętność
radzenia sobie z niepowodzeniami oraz wzmocnienie.

Cele
Na opisanie tego filaru można by poświęcić osobny artykuł. Mamy cele: ukryte, powierzchowne, krótko- i długoterminowe, SMART, ukierunkowane na proces i wynik. Bardzo to przydatne, by umieć je właściwie wyznaczać. Niestety, miejsca na to mamy zbyt mało. Dziś skupię się na celach ukrytych, czyli tzw. point of pain. Jak wspomniałem w pierwszym artykule, Ania przyszła do mnie w konkretnym celu. Chciała schudnąć i przebiec 10 km.

Od tego zaczynamy pracę z podopiecznym. Zawsze właściwie jest tak samo. Maciek
chce poprawić sprawność. Ania przebiec określony dystans czy schudnąć. Wojtek
pragnie masy i siły. To są tak zwane cele powierzchowne, które nie zawsze, a w zasadzie rzadko, są tymi właściwymi. Ania miała motywację, by przyjść na trening i wynikała
ona z celu, który sobie wyznaczyła. Jednak powód, o którym informuje nas podopieczny, jest ważny, ale nie najważniejszy. Jest istotny, gdyż jest iskrą rozruchową, której nie
można gasić, bo dzięki niej będziemy w stanie odpalić silnik i ruszyć w drogę. Jednak,
aby utrzymać dalszą motywację i dotrzeć do celu, potrzeba dużo więcej.

Przyda nam się paliwo, mapa i znaki kierunkowe oraz ostrzegawcze, gdyż nasza droga może być długa, kręta i zdradziecka. Ukryty cel może być końcem naszej podróży, a kluczem do jego odkrycia jest zapytanie: DLACZEGO? To dobre pytanie. Jest otwarte i skłania do poszukiwania. Uwaga jednak na płytki coaching i mentoring! W sprzedaży używa się zwrotu „7 razy dlaczego”. Mówi się, że aby dotrzeć do celu ukrytego należy zadać to pytanie siedem razy. Nie lubię tego. No bo niby dlaczego siedem, a nie sześć lub dziewięć.

Ważne, by pytać i słuchać aktywnie, z uwagą i empatią. „Dlaczego” działa, ale tylko wówczas, jeśli wyjaśnimy, dlaczego pytamy. Zawsze wytłumacz, po co pytasz. Dlaczego? Ponieważ nasza podświadomość jest zero-jedynkowa. Albo coś akceptuje, albo nie. I koniec. Gdy wyszkolony sprzedawca/motywator wbija wzrok niczym Chuck Noris przed oddaniem ostatniego ciosu i siódmy raz zadaje to samo wyuczone pytanie „DLACZEGO?”, to rzeczywiście może zwalić z nóg. – Dlaczego?

– A co ci do tego?! Krzyczy wściekła podświadomość! Nam się jednak udało i stopniowo doszliśmy z Anią do jej ukrytych celów treningowych. – Aniu, powiedz mi, dlaczego
chcesz schudnąć? – Bo chciałabym móc biegać, a teraz nie jestem w stanie. – Rozumiem, że chciałabyś być bardziej sprawna? – Tak. – A co przez to rozumiesz? – Móc biegać bez zadyszki i bólu kolan. – Czy byłaś kiedyś tak sprawna, że byłaś z tego zadowolona? – Tak. – A kiedy to było? – Gdy byłam w liceum i grałam w piłkę ręczną. – Świetnie! Rozumiem, że możemy sobie postawić taki cel. Pamiętasz to uczucie? – Tak. – Proponuję, żebyśmy się tego trzymali. To będzie jeden z naszych celów współpracy. Poczuć się tak, jak w liceum.

Jeśli chcesz przeczytać ciąg dalszy artykułu autorstwa Dominika Kęski, zapraszamy do czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Artykuł Holistyczna praca trenera personalnego cz. 2: Motywacja pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.